top of page
Zoeken

#21 Nalatenschap van fotografen

Aan het woord: Jo Brunenberg en Ton Huijbers

Boek met foto's van Pierre Segers en vintageprints. foto Hetty de Groot

De expositie ‘Pierre Segers. Op zoek naar de verloren tijd’ is de aanleiding voor het organiseren van een discussiemiddag over de nalatenschap van fotografen.


Na het overlijden van Pierre Segers (1935-2016) bekommerde zijn vriendengroep zich over zijn foto’s.


“Bij leven had Pierre Segers al aangegeven dat na zijn overlijden zijn foto’s naar mij zouden gaan”, vertelt Jo Brunenberg. “Dat was echter alleen mondeling afgesproken. Gelukkig had Pierre zelf wel een selectie gemaakt van wat hij als zijn beste werk beschouwde. Alles wat in passe-partouts zat, was in feite al door hem geselecteerd. Ton Huibers en ik hebben een expositie gemaakt, een boek en een film. Het foto-archief van Pierre Segers wordt na afloop van de expositie bij Pennings Foundation ondergebracht bij Gemeentemuseum Weert”.


Ton Huijbers en Jo Brunenberg leggen de laatste hand aan de expositie van Pierre Segers bij Pennings Foundation. foto Hetty de Groot

Voor de expositie schreven Jo Brunenberg en Ton Huijbers deze tekst:


Tot voor kort was deze fotograaf niet op internet te vinden, net zo min als in overzichten van de Nederlandse fotografie. Alleen in enkele publicaties uit de zeventiger jaren kon je zijn werk nog tegenkomen. Hij groeide op in een klein Limburgs grensdorp waar hij verder zijn hele leven bleef wonen. In deze besloten gemeenschap kwamen zijn dorpsgenoten meestal niet veel verder van huis dan familiebezoeken in de naaste omgeving, maar dat gold niet voor de fotograaf Pierre Segers. Hij had een kleine, maar hechte groep ‘fotografie-vrienden’ om zich heen en die vergezelden hem, in wisselende samenstelling, op zijn talloze foto-reizen.


​Zijn belangrijkste werk maakte hij in de jaren zeventig en tachtig, tijden van grote tegenstellingen in Europa. Enerzijds het Europa met het communisme en dictaturen en anderzijds het Europa waar in landen als Nederland en Frankrijk de seksuele revolutie, de ontkerkelijking, de democratisering en vrouwenemancipatie voor grote veranderingen zorgden.

Begin zeventiger jaren trok Pierre Segers met zijn ‘deux chevaux’ vaak door Roemenië, achter het ‘IJzeren Gordijn’, om daar dorpelingen, landbewerkers en zigeuners te fotograferen. Het was nog voor de tijd dat dictator Ceauşescu achtduizend dorpen met de grond gelijk wilde maken.

In afgelegen gebieden in Frankrijk fotografeerde Pierre Segers mensen in slaperige dorpjes evenals in Spanje waar dictator Franco met harde hand regeerde en waar de fotograaf achter gesloten deuren werd toevertrouwd welke aversie men had tegen ‘El generalísimo’ en tegen de katholieke kerk.

De seksuele revolutie, met onder meer het grensverleggende, expliciet erotische werk van een fotograaf als Robert Mapplethorpe, zette ook Pierre Segers aan tot vrijmoedige foto’s van mannelijk naakt, deels op het in die tijd zo populaire en bijzondere Polaroid SX70 materiaal.

De fotografische erfenis die Pierre Segers achterliet is te bijzonder om in de vergetelheid te laten verdwijnen. Daarom is er nu een expositie met vintage afdrukken en een boek van zijn werk dat recht doet aan zijn fotografische nalatenschap. Als hommage aan hem is er door de twee bevriende fotografen bovendien een korte film (15 min.) gemaakt die getoond wordt in de expositie. Op een beeldscherm worden ‘Fotografische reisnotities gemaakt door reisgenoten van Pierre Segers’ (Ton Huijbers, Jo Brunenberg, Pieter Heijnen en Theo Derksen) eveneens in de expositie getoond.


(In juni 2003 bezochten Pierre Segers en Ton Huijbers samen met Harry en Françoise Pennings het fotofestival van Lannion in Frankrijk. Zie blog #4)