top of page
Zoeken

#16 Van galerie naar stichting


In 2018 verhuisde Galerie Pennings naar de locatie waar vroeger Pennings Binnenhuisarchitectuur was gevestigd en werd Pennings Foundation. foto Hanneke Wetzer

Aan het woord: Petra Cardinaal


Petra Cardinaal, die in 2006 Galerie Pennings overnam van Harry Pennings, kwam bij toeval in aanraking met de galerie. “In 2004 bezocht ik voor het eerst de galerie, niet als bezoeker, maar als medewerker van een bedrijfsmakelaar waar Harry klant was. Bij een van de volgende bezoeken vertelde hij dat hij een opvolger zocht voor de galerie, want hij was al bijna 70. Een galerie runnen kost veel tijd, weet ik inmiddels. Als je het professioneel doet, ben je fulltime bezig. Binnen openingstijden van de galerie kun je niet alles doen. Bijkomstig probleem was dat de Melkert-banen (zie blog #3) werden opgeheven. Mensen moesten voortaan in vaste dienst worden aangenomen. Harry wilde geen extra personeelskosten maken. Enige tijd later had Harry een opvolger gevonden voor zijn galerie, maar deze haakte in maart, april 2005 af. En hij zag zich genoodzaakt te stoppen met de galerie. Toen dacht ik: ‘Waarom ga ik het niet doen’? In april 2005 ben ik met Harry gaan praten en we spraken af dat ik een jaar lang mee zou draaiden, iedere zaterdag.”


“Ik kom niet uit de galeriewereld. Ik had een opleiding gevolgd in HR (personeelszaken). Van fotografiegeschiedenis wist ik niets, ‘ne rien’. Maar ik maakte zelf al vroeg foto’s. Ik was wel geïnteresseerd in fotografie. In 2000 al was ik in Londen naar The Photographers Gallery geweest. Daar was ik heel enthousiast over. Fotografie als eigentijds medium sprak me erg aan. En ik had wel iets met kunst. Jaren geleden had ik al eens een jaar een cursus kunstgeschiedenis gevolgd aan de open universiteit. Nadat ik de galerie had overgenomen, ben ik colleges fotografiegeschiedenis gaan volgen aan de Universiteit Leiden.”


Harry Pennings in de metro in Parijs. foto Jan Buster 2005

“Harry was curator van de expositie Onwerkelijke Schoonheid van Breda Photo 2005 (zie blog #12 en #13). Ik stond toen op de fotoboekenbeurs met de portfolio’s, uitgegeven door de galerie (zie blog #3).” Harry en Françoise gingen ieder jaar naar Paris Photo, samen met Jan Buster (zie blog #1) en zijn vrouw Bep. In 2005 zijn André en ik mee geweest.” (André is de partner van Petra). Tijdens dat verblijf heeft Jan Buster een foto gemaakt van Harry in de metro.


“Het idee was dat Harry en ik lang zouden samenwerken. Ik voor de bezetting en Harry voor de inhoud. En dat we de programmering geleidelijk aan samen zouden invullen. Maar het liep anders, omdat Harry in 2006 overleed. Jan Buster heeft toen veel voor mij betekend. Ik had geen ervaring met het galeriewezen, ik had geen netwerk en ik wist weinig van fotografie. Jan Buster zei toen: ‘We gaan gewoon zorgen dat jij zo snel mogelijk veel leert.’ Door boeken te bestuderen. En samen hebben we veel exposities bezocht. Toen jaren later Jan Buster overleed, heb ik zijn bibliotheek uit de erfenis gekocht.”


“In sept 2006 heb ik ter ere van Harry een expositie gemaakt met foto’s uit de door hem uitgegeven portfolio’s. En ik organiseerde de Harry Penningsprijs, ter stimulering van jong talent op het gebied van fotografie. Een naar de oprichter van Galerie Pennings vernoemde prijs was mijn cadeau aan Harry bij de overdracht van de galerie. Hij was er zeer mee verguld. Het idee was dat Harry deel zou uitmaken van de jury. Maar dat heeft hij helaas niet meer meegemaakt. De eerste expositie met een shortlist van genomineerden was in 2007. De prijs wordt ongeveer eens in de drie 3 jaar uitgereikt.”


Harry Pennings en Petra Cardinaal voor een foto van Mischa Keijser. De foto stond op de uitnodiging van de laatste expositie, 'Muze', van Harry, tevens de eerste expositie van Petra. foto Bas van der Burgt 2005

“Galerie Pennings was een galerie voor fotografie in het zuiden. In die tijd telde je voor de Randstad nauwelijks mee. Dat was teleurstellend. Harry kon daar cynisch over zijn. Harry fotografeerde zelf ook, poëtische stillevens, maar eigen werk exposeerde hij niet in zijn galerie. Hij richtte zich niet alleen op fotografen maar ook op kunstenaars die fotografie als medium gebruikten en toonde werk van o.a. Boltanski, Hans Biezen, Toos Nijssen en Paul Bogaers. Harry koos voor fotografie met een verhaal. Dat heb ik gecontinueerd. We hebben altijd vastgehouden aan de inhoud. Esthetiek was niet maatgevend, verkoopbaarheid ook niet. Dat beleid werd voortgezet. Harry was een erudiete, intelligente, aimabele man, maar hij kon heel resoluut zijn, heel zwart-wit denken. Hij toonde vaak ook intellectueel, specialistisch, high end, poëtisch, moeilijk toegankelijk werk.”