top of page
Zoeken

#10 Uit het archief


Zelfgemaakt boekje door Viviane Sassen in 1998

In 1998 interviewde Rik Suermondt Harry Pennings in het kader van het 20-jarig bestaan van Galerie Pennings. De tekst geeft een goed beeld van wat Harry beoogde. Een mooi tijdsbeeld. Vandaar een reprise.


Het interview verscheen in De Fotograaf (nr. 4) 1998, pp. 19-21





Galerie Pennings: 20 jaar op de huid van de fotografie (deel 2)

(voor deel 1 zie blog #9)


Kun je me vertellen wat voor soort publiek er in 1979 naar de galerie kwam, en hoe dat nu is?


"Het was in de begintijd heel onduidelijk om daar een profiel in te ontdekken. Het publiek bestond vooral uit de bezoekers van de designwinkel. Mensen die een Le Corbusier stoel kopen hebben over het algemeen een brede culturele interesse. En dat vermengde zich dan met een publiek uit de fotoclubs en in beperktere mate uit de beeldende kunst. Nu zijn het in de eerste plaats mensen die vanuit de beeldende kunst geïnteresseerd zijn in fotografie. Dat zit trouwens in een enorme stroomversnelling."


"lk heb zelfs het idee, wanneer ik bijvoorbeeld naar de laatste Documenta in Kassel kijk waar curator Catherine David de fotografie op een autonome manier heeft geïntegreerd in architectuur, literatuur, film en beeldende kunst, dat daarmee toch bij de musea zo langzamerhand de ogen open gaan. Zelfs in Nederland. Daar werd altijd geroepen dat men wel fotografie wilde laten zien, maar dan alleen gedacht vanuit de beeldende kunst en zonder het fotografie circuit op te zoeken. Dat vind ik grote onzin. Want als zij geen research doen in het fotografie circuit, zullen zij nooit de mensen ontmoeten die vanuit het medium zelf werken. En ik vind het interessant om dat nu vanuit mijn galerie een beetje open te breken, en aan die musea te laten zien dat fotografie een discipline is met een eigen geschiedenis en een eigen theorievorming. Het is ook hoog nodig want binnen de Nederlandse musea blijft men altijd vasthouden aan dezelfde namen: Bernd en Hilla Becher, John Baldesarri, Richard Long en Hamish Fulton: stuk voor stuk mensen die vanuit de beeldende kunst fotografie bedrijven. Ook Thomas Ruff, Thomas Struth en Andreas Gurski -de leerlingen van de Bechers- worden massaal getoond; van het Stedelijk Museum in Amsterdam tot het Van Abbe Museum in Eindhoven. Alsof er niets anders gebeurt!”


Catalogus Foto Manifestatie Eindhoven 1998

Foto Manifestatie Eindhoven

Als bestuurslid is Harry Pennings nauw betrokken bij de organisatie van de Foto Manifestatie Eindhoven, die dit voorjaar voor de derde maal werd gehouden met als thema 'Een wereld verbeeld'.


Waarin onderscheidt Eindhoven zich van alle andere festivals in Nederland en Europa?


"Onze doelstelling is om de vier jaar een tentoonstelling te organiseren, maar dat werd wat lang, zodat we in de tussenliggende periode nu een interim manifestatie houden, die wat kleinschaliger is. Dus het ritme is twee jaar, vier jaar en weer twee jaar. Maar het antwoord op je vraag is nog niet helemaal duidelijk. Er zijn al zoveel festivals die hetzelfde doen. Ze overlappen elkaar fors. En je moet natuurlijk de eer gunnen aan de 'Rencontres de la Photographie' in Arles, het eerste fotofestival dat 27 jaar geleden is gestart, en dat een hele duidelijke lijn heeft uitgezet, waaraan ze uiteindelijk ook bijna ten onder zijn gegaan. Sinds drie jaar zijn ze in Arles een nieuwe identiteit aan het ontwikkelen, en met succes.” (zie blog #1)


“De grootste verandering is dat er per aflevering nu een andere artistiek directeur wordt aangesteld, waardoor de keuze veel explicieter is en meer eenheid vertoont. In 1997 was dat de Catalaanse kunstenaar/fotograaf Juan Foncuberta, die heel erg op zoek ging naar de grenzen van de fotografie als beeldend medium. Zijn signatuur was heel anders dan die van Christian Cau