top of page
Zoeken

#19 De galerie als WorkLAB

Aan het woord: Wiesje Peels



Wiesje Peels en Steffen Maas tijdens hun WorkLAB bij Galerie Pennings, maart 2014. foto Joep Eijkens

In maart 2014 kreeg fotograaf Wiesje Peels (1975) de gelegenheid een WorkLAB in te richten bij Galerie Pennings. Een unieke kans!


Een terugblik, waarin ze vertelt hoe ze met Galerie Pennings in aanraking kwam, hoe de contacten leiden tot een WorkLAB en hoe de contacten daarna bleven.


Wiesje Peels is autonoom fotograaf en ook docent aan de opleiding Docent Beeldende Kunst en Vormgeving aan Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg. Ze geeft les in o.a. het vak Beeldkwestie, hoe kom je tot een ontwerp binnen het vormgeven van beeld en product? Dat gaat aan de hand van vragen als ‘wat’, ‘waarom’ en ‘hoe’? Ze is net met de tweedejaars naar de Graduation Show van de DDW in Eindhoven geweest. De studenten van de Design Academy toonden er ontwerpen en projecten die aan de hand van dezelfde vragen tot stand zijn gekomen en dat sluit dus mooi aan bij haar manier van lesgeven.


In 1998 studeerde Wiesje af aan AKV | St. Joost in Breda. Harry Pennings had de Eindexamenexpositie gezien en was onder de indruk van haar foto’s. Hij nodigde Wiesje uit voor een expositie in het trappenhuis van de galerie, waar een deel van het eindexamenwerk getoond kon worden.


Uitnodiging voor de expositie van Wiesje Peels in 2004 bij Galerie Pennings

“Mijn eindexamenwerk bestond uit twee series: Pappa, een ‘portret’ van mijn vader (in kleur, met een technische camera) en In de buurt van water (in zwartwit), over o.a. mariniers op Texel.” Opnamen maakte ze bij nacht, met een Technica. Over het verloop van het afstudeerproject maakte ze drie publicaties. Deze zwartwit serie is in 1999 in het trappenhuis getoond, samen met de boekjes. In 2004 toonde ze in een solo-expositie de serie foto’s over haar vader als clown-goochelaar Enrico Magnetico. Haar vader had een reguliere baan bij Philips als technicus, maar daarnaast had hij ook een one man circus, Theatro Picolini, waarmee hij in de weekenden rondtrok langs Center Parcs, campings en zorginstellingen.


“Ik was een van de eersten die tijdens de opleiding boekjes publiceerde.” De boekjes voor In de buurt van water maakte ze samen met een vormgever en een drukker. De boekjes werden gedrukt bij Mart Spruyt in Amsterdam. Het contact met Mart Spruyt ontstond door de betaalde opdrachten die zij uitvoerde, in de afstudeerfase, samen met Mischa Keijser. Zo maakten ze foto’s voor jaarverslagen van Wärtsilä (voorheen Lips), die gedrukt werden bij Mart Spruyt.

Tijdens haar opleiding had ze stage gelopen bij uitgever DuoDuo in Rotterdam. Met Frank van Delft heeft ze, als stages-opdracht, een fotoboek gemaakt over sluizen in Nederland.


In 2004 werd een portfolio van Wiesje Peels uitgegeven in de reeks van de galerie.

Met een startstipendium was ze van plan om een jonge kapitein, varend op het grootste bulkschip ter wereld te volgen, in Rotterdam en in India, waar hij vandaan kwam. Ze reisde samen met twee vrienden. Aan het project kwam echter voortijdig een einde, omdat de sfeer in het gezelschap waarin de jonge kapitein in zijn woonplaats in India verkeerde vijandig werd. Wiesje is toen met haar vrienden weggevlucht en ze zijn gaan rondtrekken. Onderweg kwamen ze een circus tegen. Dat circusgezelschap hebben ze gefilmd, gefotografeerd en geïnterviewd. En daar kwam haar fotoserie Great Bombay Circus uit voort. En van daaruit is de serie “Mimus, ontstaan.


Harry Pennings zag haar serie van de circuskinderen in India en raadde haar aan films van Fellini, in het bijzonder ‘La Strada’ (1954), en fotoboeken als ‘The Circus’ (19