top of page
Zoeken

#26 Scholenbezoek



Een CKV-klas van het Huygens Lyceum bezoekt de expositie Disneyfication van Theo Derksen. foto Annemarie Lips

Educatie is een van de speerpunten van Pennings Foundation. Naast workshops, cursussen en lezingen wordt ook ingezet op scholenbezoek. Nu het expositie-programma voor het hele jaar al op de website staat, kunnen docenten zich ruim tevoren oriënteren en kijken welke expositie interessant is om met een klas te komen bekijken. (zie ook blog #23)






9 oktober 2019 bezocht docente Chantal Schreurs van het Huygens Lyceum met haar CKV-klas de expositie Disneyfication van Theo Derksen (zie blog #15).


De fotograaf was zelf aanwezig om tekst en uitleg te geven over deze tentoonstelling. “Dat vonden de leerlingen super tof”, vertelde de docente na afloop.


Het was voor alle leerlingen de eerste keer dat ze bij Pennings Foundation binnen kwamen. Ze hadden geen idee wat achter de glazen pui verscholen zat en waren verrast dat hier een kunstinstelling zat. “Ze hadden vanaf de buitenkant nooit verwacht wat zij aan de binnenkant hebben mogen zien.”


Overzicht van de expositie Disneyfication. Foto Theo Derksen

De tentoonstelling Disneyfication toonde een selectie uit een grote serie waar Derksen 20 jaar aan heeft gewerkt. Disneyfication gaat over een wereldwijd fenomeen: het mooier maken van de stedelijke omgeving door grote foto’s op te plakken. Dat kunnen reclame- en modefoto’s zijn om mensen aan te zetten tot kopen. Of filmaffiches om de aandacht te vestigen op nieuwe bioscoopfilms. Maar ook niet-commerciële foto’s verfraaien het straatbeeld, o.a. foto’s van moderne architectuur of van mooie landschappen. Deze zijn opgeplakt op schuttingen die lelijke stadsdelen aan het oog moeten onttrekken, zoals bouwputten, drukke verkeersaders, maar ook krottenwijk. Het mooier maken van de werkelijkheid.


Disneyfication van het straatbeeld. De vraag is wat achter de foto verborgen wordt gehouden voor het publiek. Foto Theo Derksen

Theo Derksen had van Disneyfication documentaire foto’s kunnen maken, zodat duidelijk zichtbaar zou zijn wat werkelijkheid en wat mooimakerij was. Maar daar heeft hij niet voor gekozen. Hij zoomde in op de opgeplakte foto’s en koos zijn kader zó dat nog net iets van de omgeving zichtbaar was. Heel subtiel dus. Vaak wachtte hij net zo lang tot er een voorbijganger voor zijn kader verscheen, zodat een vervreemdend effect optrad vanwege het contrast tussen werkelijkheid en fictie.


De expositie toonde nogal wat complexe beelden waarbij je je telkens afvroeg: ‘Waar kijk ik nu eigenlijk naar?’ Theo Derksen gaf bij een aantal foto’s uitleg over hoe we deze beelden konden ‘lezen’. Daarna keken de leerlingen zelf rond. Want het is natuurlijk het leukst als je zelf ontdekt hoe een beeld in elkaar zit.